Bosbouw is een carrière die draait om alertheid, vakmanschap en verantwoordelijkheid. Het vereist focus, aanpassingsvermogen en de bereidheid om te blijven leren terwijl de omstandigheden om je heen veranderen.
Voor Ben Woroniuk is het bovendien de beste baan ter wereld.
Ben vertelt over zijn werk bij Integrated Operations Group in heel British Columbia, waarbij hij afhankelijk van het seizoen wisselt tussen helikopterhoutkap van afzonderlijke bomen, het vrijmaken van nutsvoorzieningen en ondersteuning bij bosbranden. Elke rol brengt eigen uitdagingen met zich mee, maar de verwachtingen veranderen nooit. Blijf alert. Communiceer duidelijk. Zorg goed voor de mensen om je heen. Zoals Ben uitlegt, is dit een baan waarin beslissingen ertoe doen en omstandigheden snel kunnen veranderen. Juist die verantwoordelijkheid zorgt ervoor dat hij steeds terugkomt.
We zijn zo'n kleine ploeg die iets doet waar de rest van de wereld naar kijkt. We werken op dit hogere niveau in deze omgevingen en hebben er ontzettend veel plezier in.
Juist deze combinatie van technische vaardigheden, vertrouwen en oprechte liefde voor het werk bepaalt Bens aanpak en verklaart waarom zijn verhaal tot ver buiten het bos weerklank vindt.
Een weg vinden naar de bosbouw
Ben begon niet in de bosbouw met een langetermijnplan. Hij startte met grondwerk, het voeden van een versnipperaar en het bedienen van een zaag. Bomen klimmen ontdekte hij doordat hij op locatie werkte; het was niet iets waar hij altijd al op had gemikt. In het begin was het intimiderend. Hij geeft toe dat hij er doodsbang voor was, maar er ook door gegrepen werd.
De bomen worden alleen maar hoger. De avonturen worden groter en ik bleef gewoon doorgaan.
Vooruitgang kwam door herhaling en door van anderen te leren. Kijken hoe meer ervaren mensen werkten. Vragen stellen. Geleidelijk meer verantwoordelijkheid op je nemen.
Er is altijd wel iemand beter. Ik wil mezelf verbeteren door van zulke mensen te leren.
Ben benadrukt ook het belang van een formele opleiding. Hij noemt het Certified Utility Arborist-programma in BC een sterke basis en beschrijft het als een volledige leeropleiding die niet alleen technische vaardigheden bijbrengt, maar ook leert hoe je toezicht houdt en risico's beheert. Hij vertelt ook openhartig hoe moeilijk het kan zijn om een velcertificaat te behalen en waarom die moeilijkheid deze kwalificatie zo gerespecteerd maakt.
Voor iedereen die een carrière in de bosbouw overweegt, laat Bens ervaring zien dat er niet één vaste route is. Nieuwsgierigheid, toewijding en de bereidheid om te leren zijn belangrijker dan vanaf het begin alles uitgestippeld te hebben.
Werken binnen verschillende disciplines
Ben beperkt zich niet tot één werkgebied. De ene week klimt hij. De volgende week velt hij bomen. Op andere dagen houdt hij toezicht op ploegen aan transmissielijnen of ondersteunt hij de bestrijding van bosbranden. Die variatie is bewust gekozen en staat centraal in de manier waarop Integrated Operations Group werkt.
Je moet eigenlijk voortdurend goed opletten om te beseffen wat er overal om je heen gebeurt.
In een blok waar bomen met helikopters tot enkele stammen worden teruggebracht, zijn meerdere disciplines tegelijk actief. Klimmers toppen bomen. Helikopters tillen stammen op. Grondploegen bewegen zich over het steile terrein beneden.
Er is geen omgeving zoals deze. Je luistert naar de helikopter, mensen roepen dat ze de toppen van bomen hebben bereikt terwijl secties worden losgezaagd en je zaagt actief enorme bomen.
Ben vertelt hoe werken in het bos je opmerkzaamheid aanscherpt. Geluid doet ertoe. Beweging doet ertoe. De rotorwind van een helikopter kan een volledig bomenbestand in beweging brengen. Na verloop van tijd wordt weten hoe je je moet bewegen en positioneren instinctief.
Veiligheid als dagelijkse praktijk
Als Ben over veiligheid praat, richt hij zich niet op dramatische momenten. Hij heeft het over gewoonten.
Overmoed zal ervoor zorgen dat je gewond raakt. Er is maar één verkeerde zaagsnede of één verkeerde beweging voor nodig.
De omstandigheden in het bos veranderen voortdurend. Bomen veranderen. De ondergrond verandert. Het weer verandert. Gefocust blijven hoort bij het goed uitvoeren van het werk.
Voordat ze een boom beklimmen, boren klimmers volgens Ben in de stam om de integriteit van het hout te controleren.
Je loopt naar een boom en hij ziet er prima uit. Dan boor je erin en valt hij gewoon recht naar beneden. Dat is een hoop boom boven je als je daar op de vlaggenmast omhoog klimt.
Ben vertelt ook dat hij tijdens zijn tijd bij Integrated Operations Group geen ernstig letsel heeft gezien. Geen medische evacuaties. Niemand die uit het bos moest worden gedragen. Kleine snijwonden en kneuzingen komen voor, maar sterke systemen, duidelijke communicatie en gedisciplineerde besluitvorming houden het werk beheerst en professioneel.
De fysieke kant en de ploeg om je heen
Bosbouw is lichamelijk zwaar werk, vooral tijdens langere diensten op steil terrein.
Een goede voorbereiding is essentieel, vooral bij hitte, wanneer hydratatie en een goed tempo het verschil maken.
Hij beschrijft zijn eerste ervaring met het werken aan enkele stammen als een "volledige systeemschok" en geeft toe dat hij niet volledig begreep hoe zwaar het zou zijn. Na verloop van tijd past het lichaam zich aan, legt hij uit.
Je past je aan en stelt je bij. Als je dienst na dienst draait, word je gewoon sterker.
Ben grapt ook dat hij zich buiten zijn dienst vaak vatbaarder voor blessures voelt. Thuiskomen, gaan zitten en ontspannen kan zwaarder aanvoelen dan buiten aan het werk zijn.
Wekenlang op afstand werken met dezelfde kleine ploeg zorgt voor sterke relaties.
Het is een hechte broederschap. We trekken na het werk en op vrije dagen met elkaar op. Je leert mensen echt kennen.
Dat vertrouwen is belangrijk, vooral in complexe omgevingen. Ben legt uit dat leidinggevenden niet alleen moeten letten op hoe mensen er lichamelijk voor staan, maar ook op hun mentale toestand.
Als iemand thuis een vreselijke tijd doormaakt, wil je niet dat hij met helikopters werkt en 60 meter hoog in een boom zit.
Echte praktijksituaties uit het veld
Ben legt het kappen van afzonderlijke stammen met een helikopter uit in duidelijke, praktische termen.
Ingenieurs identificeren en markeren geschikte bomen. Klimmers bewegen zich door het kapblok, toppen de stammen en registreren gegevens. Bomen worden op basis van hun gewicht met lint gemarkeerd, zodat de juiste helikopter kan worden toegewezen.
De grondploegen bewegen de bomen vervolgens aan de voet heen en weer, zodat ze blijven staan en klaar zijn om te worden opgetild.
Helikopters werken vervolgens het kapblok af, met voortdurende communicatie tussen de lucht- en grondploegen.
Wanneer alles goed gepland is en iedereen op één lijn zit, beschrijft Ben het als indrukwekkend om te zien.
Een moment dat eruit springt
Wanneer hem wordt gevraagd naar de grootste boom die hij heeft beklommen, antwoordt Ben eenvoudig.
Een van twee jaar geleden was ruim 60 meter hoog. Het kostte me de hele dag om de top te bereiken.
Het was één boom die over een elektriciteitsleiding hing, met een lang touw dat aan zijn harnas hing. Ben presenteert het niet als een spannend verhaal, maar als een moment dat geduld, voorbereiding en volledige concentratie vereiste.
Kleding, uitrusting en één zorg minder
Wanneer Ben over kleding en persoonlijke beschermingsmiddelen praat, is dat praktisch en gebaseerd op ervaring.
Aan de westkust kan het weer snel omslaan. Ben legt uit dat een regenjas essentieel is en dat hij tijdens zijn controles nagaat of iedereen er een heeft, ongeacht de weersvoorspelling. Stormen kunnen plotseling opkomen. Helikopters kunnen aan de grond blijven. Voorbereid zijn is belangrijk.
Hij legt ook uit waarom ademend vermogen belangrijk is en beschrijft klimmen als "eigenlijk joggen".
Lang voordat hij Arbortec-ambassadeur werd, legt Ben uit dat de meeste teams waarmee hij werkte al Arbortec droegen.
Dat was gewoon de standaard voor wat we dragen. Ze houden zich in het bos beter dan alles wat we verder hebben gebruikt.
Voor Ben zorgt betrouwbare uitrusting er simpelweg voor dat afleiding wegvalt. Het is één ding minder om aan te denken wanneer je aandacht ergens anders nodig is.
De vijf belangrijkste lessen voor wie de sector binnenkomt
-
01
Zet je ego opzij
Aankomen en beweren dat je de beste bent, is een alarmsignaal. Openstaan om te leren is belangrijker.
-
02
Blijf leergierig
"Er is altijd iemand die beter is." Leer van hen.
-
03
Controleer je uitrusting
Ben noemt dit de meest onderschatte veiligheidsgewoonte.
-
04
Blijf je bewust van je omgeving
Het bos verandert voortdurend. Geen twee dagen zijn hetzelfde.
-
05
Vermoeidheid vroeg aanpakken
Voldoende drinken, rust nemen en weten wanneer je moet stoppen zijn op de lange termijn belangrijk.
Zoals Ben het zegt, is zelfgenoegzaamheid het grootste risico.
Waarom dit werk ertoe doet
Ben noemt bosbouw de mooiste baan ter wereld, niet omdat het makkelijk is, maar omdat het hem betrokken houdt, hem laat blijven leren en hem laat samenwerken met mensen die hij vertrouwt.
Je werkt op plekken die maar weinig mensen ooit meemaken, met een oplettend team, en hebt daarbij veel plezier.
Voor wie een carrière in de bosbouw overweegt, laat Bens verhaal zien wat er mogelijk is als je je toelegt op het vak, respect hebt voor het milieu en hoge eisen stelt aan jezelf en anderen.